Uważam, że w świetle przepisów polskiego prawa autorskiego kopiowanie książki dla użytku osobistego jest w zasadzie – jeśli chodzi o objętość – nieograniczone. Czytelnik, student czy każda inna osoba może zatem legalnie skserować dla siebie lub dla osób pozostających w związku osobistym cały podręcznik, skrypt czy nawet encyklopedię, wynika to bowiem jasno z art. 23 prawa autorskiego. Nie ma przy tym, w obecnym stanie prawnym, podstaw do wprowadzania ograniczeń co do maksymalnej liczby stron kopiowanych z jednej książki. Argument, zgodnie z którym wynikają one z art. 35 prawa autorskiego, jest – moim zdaniem – dyskusyjny. Ustawodawca bowiem ani w pierwotnym tekście ustawy, ani też w kolejnych nowelizacjach nie wprowadził żadnych ograniczeń w zakresie wielkości kserowanego tekstu, mimo że część przepisów dotyczących różnych postaci dozwolonego użytku publicznego takie ograniczenia przewiduje. Skoro więc nie ma ich …